Naturalnie nasze życie składa się z interakcji z innymi ludźmi. Jednak każda grupa, obdarzona wspólną energią dzięki wzajemnym wysiłkom i podobnemu sposobie myślenia, generuje coś, co nazywamy „astralem”. Im silniejszy astral, tym potężniejsza jego siła i łatwiej ulegamy jej wpływowi. Początkowo doświadczamy inspiracji, ale z czasem, zastępuje ją przytłoczenie, przyzwyczajenie, rutyna – poczucie, że dusza się w grupie dusi. Dotyczy to nie tylko grup duchowych, ezoterycznych i religijnych, ale również świata zwierząt.

Wokół Ziemi wibruje tysiące astrali – od globalnych do mikro-grupek. Myślimy o astralu małżeńskim, astralnym alkoholowym (z podziałem na piwo, wino czerwone, białe, wódkę), seksualnym, chrześcijańskim, muzułmańskim, buddyjskim, ateistycznym, filozoficznym, narodowym. Są astrale wiecznych łowów, krain szczęśliwości i transu, astrale cierpienia i smutku, a także astrale mistrzów oświeconych, wniebowstąpionych.

Przykłady:

• Praktykujący: Osoba głęboko zanurzona w religii chrześcijańskiej oddaje część swojej energii podczas modlitw i nabożeństw, wzmacniając w ten sposób astral chrześcijański.
• Narkoman: Zazwyczaj posiada uszkodzone ciało eteryczne. Jego aura przestaje pełnić funkcję ochronną, czyniąc go podatnym na podpięcia i ataki bytów z gęstości eterycznej i astralnej.
• Alkoholik: Pobudzany przez egregora astralnego, który żeruje w czakramie splotu słonecznego, inicjując kłótnie i wysysając energię. Ta energia zasila astral alkoholowy, a nagrodą dla pijaka jest znieprzytomnienie i zatracenie w alkoholowym amoku podczas snu.
• Zebrania religijne i oazy: Wyciągają witalną energię z czakramu sakralnego, zastępując ją smutkiem, osowiałością i energią stagnacji, które mogą błędnie interpretowane jako oświecenie.
• Nagły popęd seksualny: Może być sygnałem, że ulegamy wpływowi istoty, która pobudza nasz czakram sakralny, pragnąc wysysać energię, również z tyłu czakramu.

W subtelnych gęstościach wciąż trwa wymiana energii: oddajemy energie czyste, neutralne, kreatywne (seksualne) i otrzymujemy w zamian energie zmodyfikowane, szare, fioletowe lub hiperpodniesione. Nauka higieny energetycznej, jak duchowego BHP, jest fundamentem zdrowego i świadomego życia. Uwolnienie własnej energii z astralu zaczyna się od zrozumienia, co nas motywowało do uzależnienia od człowieka, grupy, społeczności czy nałogu? Co chcieliśmy osiągnąć? Przed czym uciekaliśmy? Odpowiedź na te pytania pozwala uwolnić się od astralnych wpływów, odzyskać swoją siłę i stać się pełniejszym, bardziej świadomym.

Przykład wizualny

Własne energie, aurę otwieramy, pozwalając wyprowadzić się z równowagi – kiedy mamy karmę z kimś, albo po prostu jesteśmy w stałych relacjach. Im bardziej pozytywna relacja, tym szerzej otwiera się aura, a biopola nakładają się na siebie, tworząc wrażenie jedności.

Rys. Próba przelania własnych energii w splot słoneczny:

Osoba po lewej próbuje wejść do czakramu osoby po prawej. Udane podpięcie umożliwia wyciągnięcie energii. Osoba po lewej może teraz wpływać na emocje i zachowanie drugiej osoby, modulując je.

Zbiorniki

Astral nie jest jedynie polem – przeradza się w egregora, autonomiczną, choć bezduszną, postać, która reaguje i pilnuje ustalonego porządku. Wiele ataków może pochodzić właśnie z poziomu astrala i egregora, a nie konkretnej istoty czy duszy! Każdy chrześcijanin ma swój kanał, którym odprowadza energię, Reikowcy i wszyscy czerpiący z systemów energetycznych mają swoje kanały; każdy podpięty pod astral (i wyższe częstotliwości) posiada przynajmniej jeden, a podpięty pod inną duszę, świętego, guru – dodatkowy kanał. Najsilniejsze połączenia to te w górnych czakrach, gdzie odpływa najwięcej energii. Czasami, podczas inicjacji, montowane są anteny – rzekome pomoce w kontakcie z Wyższym Ja, które w rzeczywistości są jedynie podpięciami pod czyjeś astrale.

Oddawanie energii nie odbywa się bez wzajemności – podpięcie zapewnia również dopływ energii dla nas samych. „Astrale” i „sieci” tworzą zamknięty obieg. Energia jest gromadzona w zbiornikach, do których podpiętych jest milion osób. Każdy z nich wnosi różny ładunek – bardziej czystą lub brudniejszą energię, zależnie od stylu życia, miłości i seksualności. Każdy uczestniczy w modlitwie, a zainstalowane w świątyni astralne nadajniki wysyłają energię do zbiornika. Stamtąd zmieszana energia wraca do nadawcy, ale w mniejszej ilości. Ci, którzy wysłali energię o wysokich wibracjach, otrzymują wibracje niższe, a ci z niskimi – wyższe. Otrzymują jednak tylko część tej energii, ponieważ reszta służy do zasilania astrala, sieci oraz istot, które dzięki temu unikają reinkarnacji.

Odrzucenie podpięć i ataków objawia się zamknięciem czakr, izolacją i tworzeniem pola ochronnego. Można jednak krok po kroku odczepiać, badać, kiedy po raz pierwszy poczuliśmy ssanie, ból głowy, od czego zależy i w jakich sytuacjach się pojawia. Należy unikać dyskusji z alkoholikami wzmocnionymi astralnymi energiami grupy, fanatykami religijnymi, obserwować emocje, które otwierają naszą aurę.

Rys. Blokada, uspokojona reakcja.

Zawsze, gdy czujemy spadek sił witalnych, zawrót głowy lub ból głowy, zapytajmy sami siebie: „Co się stało?”, „Kto się podpiął?”, „Dlaczego na to pozwalam?”, „Gdzie ucieka moja energia?”. Każda blokada czakry utrudnia pobieranie energii z gęstości subtelnych, prowadząc do stagnacji i słabego samopoczucia. Aby utrzymać czystość i ochronę, warto wzmocnić się od dołu – „uziemić”, pracować nad racjonalnością i materią związaną z czakrą podstawy i sakralną. Silne dolne czakry emanują energią w górę, wzmacniając splot słoneczny, podatny na ataki i manipulacje. Mocna podstawa stabilizuje splot i utrudnia ingerencję.

Ćwiczenie: Wyobraź sobie srebrną strunę, która łączy cię z istotą, od której chcesz się uwolnić. Struna jest gruba, cieńka, ma zgrubienia w postaci węzłów? Zbadaj zgrubienia – jak tam jest zapisane emocja? Uwolnij ją. Następnie z delikatnością, z wdzięcznością za lekcje, przetnij strunę nożyczkami. Zauważ, jakie emocje się z tym wiążą i pozwól im przepłynąć.

Ćwiczenie: Stań w szerokim rozkroku, weź głęboki wdech i wyobraź sobie, że energia przez stopy wnika do ciała, kierując się do miejsca między odbytem a jądrami (czakra podstawy). Jeśli pojawia się blokada lub opór, zlokalizuj jej rodzaj – czy jest ciepła, zimna, kleista, ciemna – i jaką formę ma (sztylet, kamień, metal, igła). W myślach, lub pomagając sobie rękami, wyobraź sobie, że usuwasz blokadę lub rozpuszczasz ją.

Nikodem Marszałek

2014 r.