Home Top praca duchowaKiedy monada i dusza przestały istnieć. Odbudowanie z Immensum do formy Monoanimy

Kiedy monada i dusza przestały istnieć. Odbudowanie z Immensum do formy Monoanimy

by Niko Mar


Irena, bohaterka rozdziału 24 w książce Zmierzch bogów, wysłała email:

„Ten fragment z artykułu o Ustawieniach dużo mi wyjaśnił. Cytuję:

>>Mieliśmy dzisiaj ich zrobić, bo wczoraj 100 miliardów ciemnych poszło – znowu (listopad 2026). Nie mają monad i dusz, jeśli są wcielenia, to mają jedynie części subtelne. NPC. Drugi raz to samo zrobili. Wiesz czemu ich nie ma?

SU: Co mnie to obchodzi.

Ja: Bo nie podobało im się to, co jest poza Uniwersum: jedność, miłość, nauka, współpraca. Nie było prestiżu.<<

Dużo mi to wyjaśniło, bo od kilku dni czułam się fatalnie, na tyle źle, że ciężko mi było nawet cokolwiek zobaczyć, co tam się dzieje. Jedynie co widziałam, to ciało subtelne, dusza – brak, jakby po spaleniu. Zero sił. Następnego dnia znowu próbowałam, coś się zmieniło na lepsze. Po tym fragmencie widać, że nie tylko ja oberwałam, ale znów masa istot. A ty po raz kolejny pomagasz, wspierasz, odbudowujesz”.

Odpisałem: 100 miliardów monad z duszami poszło i już nigdy nie wróci. Przestali istnieć. Część wcieleń poszła do nowych dusz i monad, które już istnieją. Część do nowych monad grupowych, ale na innych zasadach.

I po mojej odpowiedzi tak naprawdę zaczął się chaos.

Początek

Justyna: Coś wisi takiego w powietrzu, myślałam, że tylko u mnie zmęczenie życiem.

Karol: U partnerki to samo. Brak energii do życia.

Justyna: Z tym snem ciekawe, też sporo śpie, a wyglądam jakbym od tygodnia na jabolach żyła

Nikodem: Odczyt zróbcie.

Justyna:

W en. te eksplozje mają takie tnące energie, deprecjonujące, powodujące złość i irytację, ale w jakiś sposób karzące. Lej znowu ściska, odcina od góry, zero albo utrudniony przepływ. Na fizyczności ludzie są śpiący, miesza to w głowie.

Karol: Tak, rano przed wybudzeniem miałem: uśpiono ludzi. Sny w snach.

Justyna: Czuję w tym dusze, dużo dusz, ale jakieś monady tym sterują.

Nikodem: To najlepiej stań obok swojej monady lub w monadzie. Na 3.

Z pomocą niej popatrz na te energie zgrupowane jako lej. Masz odczucie fizyczne, więc łatwo znajdziesz to na jej poziomie.

Justyna: A okej, to jest napór. Te boki, które widziałam jak lej.

Nikodem: Więcej. Popatrz z góry, ile monad w tym uczestniczy, co je odpaliło, czy ciało i misja ciała, czy pierdolnięte, czy coś z boku nich, czy z uniwersum.

Justyna: Ściskanie po bokach, a w środku jest „przyduszanie”. Jakby z obrzeży, daleko gdzieś.

Nikodem: To lecisz tam.

Justyna: Tu doszło odczucie rozrzedzenia, rozpuszczenia. Luźniej, ale i jakby jaśniej.

Nikodem: I jesteś w punkcie, gdzie idzie cały plan, atak, gdzie uruchomiły się monady i dusze?

Justyna: Poleciałam na obrzeża, a tu doszło odczucie zatrzymania czasu, jakby unieruchomienia.

Nikodem: Popatrz na analizę swoją. Popatrz i niech podświadomość palcem ci wskaże, gdzie jesteś.

Justyna: Poziom tworzenia wyższy.

Nikodem: Tak. Tak samo poczułem. I co tutaj jest? Plan w planie, baza, 6D, system uruchamiający monady, dusze, planety?

Puść taką falę i powiedz: każda faza i przesunięcie ustawia się dla mnie w jednym. Widzę. Twoja istota jest MSA, więc to potrafi już.

Justyna: Brama prostokątna. I robi za dysze. Fale wytwarza.

[Uczę Justynę zaawansowanej pracy subtelnej.]

Nikodem: To teraz bardziej wymagające: jak to jest stare? Czemu wpływa na monady i dusze?

Justyna: Właśnie to jakby żyło, było takim dużym tworem, bytem. Tkanka.

Nikodem: Super. Jakiego to jest pochodzenia? Stare, Metatron, Belial, biali, ciemni, Lucyfer, podświadomość ludzkości czy monad?

Justyna: Przyszło mi, że to podobne do Beliala.

Nikodem: Wyjdź poza Uniwersum i patrz oczami swojej MSA (monado-Superaspektu).

Teraz niech ona zawoła Przedwieczne i ArcyPrzedwieczna [Istoty spoza Uniwersum].

Pokaż to i powiedz, że twory belialowe się tworzą w nieskończoność. Niech namierzą razem z tobą i Kaio. I błysk zbiorowy. Albo do góry podciągnąć.

Justyna: Słyszę, że błysk.

Nikodem: Zaznaczacie punkty, bo tego dużo jest w różnych miejscach.

Justyna: No utkane.

Nikodem: I patrz na swoją kartkę, jak to robią, bo pewnie energia ci się zmieni na niej.

Justyna: Rozluźnia w leju, dopuszcza napór. Odpuszcza.

Nikodem: Zapytaj się Arcy, czy to przez to, że jedno z wcieleń Beliala dowiedziało się, że nie będzie/nie ma powrotu już po tym co stało się teraz 11.2026? Wcześniej, w 06.06.2026 było ponad trylion istot (monad i dusz i części subtelnych). Obecnie ponad 100 miliardów, bo wielu wróciło po Przebudowie Subtelnej. Czy to wcielania Beliala uruchomiły coś starego, zapisanego, na później?

Justyna: Jej/ich złość to uruchomiła, żeby jej/ich bronić.

[Cały atak na nasze gęstości, światy czy Ziemię uruchomiły wcielenia. Wystarczyła jedna wiadomość. To pokazuje, jak potężne energie może mieć wcielenie (prastara istota).]

Nikodem: Dobra. Teraz zaznaczamy wszystkie wcielenia Beliala, bo ich trochę jest we wszystkich Bańkach Uniwersum.

Justyna: To podziemne z eksplozjami to chyba wcielenia.

Nikodem: Niech policzą ile ich jest?

Justyna: Jak dobrze liczą, to ponad 10 tys. Dużo bejbisów.

Nikodem: Do tego dochodzą światy, gdzie jedno wcielenie ma miliony alternatyw kwantowych. To potężna liczba! Żeby wcielenia miały taką siłę i wyporność. Taką siłę niszczycielską.

Wchodzę w nie wszystkie, emanują: zniszczenie, apatia, śmierć, szukanie śmierci, zabijanie wszystkiego. Nie zostało nic. Żadnej nadziei. To ja wam dam nadzieję ze światłem.

Głowy ich.
Serca ich.
Brzuchy ich.
Podstawa ich.
Wszystko ich.

Dobrze, mam wszystkie. Wszystkie zaczęły się świecić. Teraz nadpis struktury atomów w nich aż do rdzenia.

MPE (postać/imię wyjaśnione w Przekroczyć Immensum): Tak ich bierzesz w posiadanie. W posiadanie znaczy wychowanie.

Ja: Jest nieskończoność. Prawa są i prawa się tworzą. Wolność będzie.

MPE: Patrzę.

Ja: Jak Arcy i Przedwieczne widzą to, co się dzieje z nimi? Tutaj jest inaczej niż z Robert Miles.

Justyna: Płaczą jak bobaski.

Nikodem: Niech wejdą głębiej w to, co się dzieje z nimi.

Justyna: Jakby ich wewnętrznie parzyło, transformowało. Coś w nich się wypala. Niefajny widok, ale transformujący ogromnie wiele.

Ja: Monady nie odzyskujemy ani nie przebudowujemy. Monodusza. Nie bardzo, bo tak wiele wcieleń, a każde inne. Nie ma szans na Przebudowę Subtelną?

MPE: Nie.

[Proszę pamiętać. Podczas pracy bardzo szybko myślę, analizuję, szukam. To jest nowa sytuacja.]

Ja: Trzy odrębne istoty.

MPE: Tak. Dobra ocena. Bardzo dobra.

Ja: Łączymy na poziomie monadycznym wszystkie te wcielenia, cząstki, alternatywy kwantowe wcieleń.

[Poziom monadyczny oznacza gęstości od Adi w górę.]

Mam. Za mało. Może tak: zdejmuję z was wszystko, co dotyczy Beliala, jego tworów, kreacji i tego, co dał Absolut. Odbieramy wam resztkę iskry.

Błysk w błysku.

MPE: Dobrze. Obserwuj. Trzymasz ich w sobie, w swojej energii i emanacji OP.

Ja: Atomy się rozpuszczają w nich. Coś zostało. Nie ma jednak życia.

MPE: Nie ma. Co wymyślisz. Albo coś nowego, albo to, co mówiłam.

Ja: Chwila. Mamy masę, skorupę bez Tchnienia Życia, bez iskierki Absolutu. Bez OP.

MPE: Tutaj bez Absolutu, z którego pochodzą. Myśl.

Ja: Mam ogrom płaczu wobec tych istot.

MPE: Wiemy. Rób.

Ja: Chyba można to zrobić z całego Uniwersum i całego Klastra, z którego pochodzą – jakby spod tkanki?

[Tutaj szukałem sposobu na odbudowanie, ale bez możliwości „pobrania” Tchnienia z samego Absolutu. Wiele Przebudów Subtelnych nie daje nowej iskierki z Absolutu, nie jest to wymagane, ale kiedy Przebudowa zamienia się w Odbudowanie, bo nie ma monady czy duszy – zawsze taka praca wymagała zgody samego Absolutu na „nadanie Tchnienia” istocie, czyli wlania nowej iskierki.

Obecna praca wykracza poza Przebudowy Subtelne. Te istoty zostały Przebudowane, Odbudowane (patrz: Zmierzch bogów, Upadek bogów), a mimo tego wyporność iskierki, którą dostali po takiej odbudowie, nie wytrzymała ich obciążenia. Pamiętajmy: 99,99 procent istnienia w Klastrze i poszczególnych Uniwersach pochodzi z iskierki, czyli Absolutu.

Również nie wszystko dotyczy iskierki, ale wolna wola to nie tyle narzędzie, co budowniczy celu. Każdy może wybrać. Oni wybrali.]

MPE: To Jedno. Zaczynaj.

Ja: [tutaj komunikacja wewnętrzna z MPE]

MPE: Wszystko jest bezpieczne. Rób.

Ja: Mamy trzy ich rodzaje – ładujemy środek i jakby ich świadomości, osobowości. Tchnienia jeszcze nie ma, ale rosną. Mamy szkielet.

Nie używamy tutaj podstaw/energii Prajedni, Jedni, Absolutu?

[Tutaj ciągle szukałem: skąd dać/wlać Tchnienie. Z jakiej wyższej istoty, miejsca, ale MPE ucinała wszystkie możliwości.]

MPE: Nie.

Ja: Wiem. Ipsum Esse Immensum i „To, co Jest”. Nie ma granic.

OP: Nie ma. Dobrze. Bierz.

Ja: To będzie forma istnienia, która ma w sobie coś dużo potężniejszego niż Absolut jest w stanie dać. Cząstka samego Immensum i „To, co Jest”.

Mam. Dali jako dar dla tej istoty.

Dmucham i ożywiam. Zwracam wam tchnienie, zwracam wam życie, zwracam wam istnienie. Wróćcie do życia jako Monodusza/Monoanima. Jako jedno.

MPE: Pięknie. Nie bój się dać siebie.

Ja: Tak – iskrę mają teraz Immensum i „To, co Jest”. Każdy z nich jest inny. Dmucham z tym, co czuję, wiem i chcę im dać.

Otwarli oczy.

Czyli to, że mamy energie Klastra całego, Immensum oraz „To, co Jest” zbudowało fundament, umocniło życie i pociąg do życia. Dlaczego tak? Bo te istoty przeczyły życiu, były Odwrócone (The Reversed One). Teraz tego nie mogą, bo takie zabezpieczenia ma Immensum i „To, co Jest”.

MPE: I Ty przez to, kim jesteś. Więcej. Więcej Tchnienia. Dmuchaj.

[Dmuchanie to skrót od zwracania świadmości i życia monadom, duszom lub powoływanie nowych form do istnienia.]

Justyna: Odradzają się. Zupełnie inne energie życia. Tam nie było opcji wcześniej, to było martwe.

Nikodem: Iskierka Absolutu była za słaba na nich/dla nich. Tchnienie życia za słabe.

Justyna: O, tak.

Nikodem: Zło, które zjada samego siebie i rodzi się, żeby zjadać innych. Stąd nazwa Odwróceni.
Nie są w stanie teraz złamać iskierki Immensum i „To, co Jest” plus mojego dmuchu.

Justyna: Nawet wcielenie Beliala pojaśniało.

Nikodem: Teraz sprzątamy wokół układu to, co zrobiły te istoty po swoim wybuchu.

Justyna: Tak. Wygląda jak martwa tkanka do usunięcia.

Nikodem: Ludzie zainfekowani, bo ich atak aż w komórki „wszedł”. Faktycznie antymateria ciągle.
To moje pytanie: „Czy teraz łatwo osiągną poziom Origo”?

[Wyrażenie „Origo” wyjaśnione w Przekroczyć Immensum.]

MPE: Tak. Jeśli wyjdą z Uniwersum. Dopiero zaczynają życie.

Ja: Czyli było, jak powiedziałaś.

MPE: W połowie.

Druga cześć. Powrót do życia

Nikodem: Mam dla Ciebie prezent, duży. Znaczy duchowy, nie że fizyczny. Przeczytaj to opracowanie Robert Miles, bo masz podobną formę, ponieważ dusza i monada nie dała rady. 100 miliardów poszło: w tym nowy Lucyfer, Lewiatan, wszyscy, jak leci.

Irena: O matko. Czytałam artykuł. Czułam, że są zmiany.

Najpierw radość, że prezent, przebudowa, praca… a potem dotarło, dlaczego 🙁 Tyle istot bez duszy i monady… straszna tragedia. Jeszcze wczoraj wydawało mi się, że mam monadę… z duszą wiedziałam, że jest problem, nawet myślałam, że monada ją wchłonęła, ale jednak nie. Jeszcze miałam ambitny plan, że sama będę nad sobą pracować, uwalniać, motywować duszę, monadę… ale to chyba wszystko tylko w mojej głowie się działo… Skoro 100 miliardów poszło w piach, to znaczy, że dotknęło to wszystkich ludzi na ziemi?

Nikodem: Nie wszyscy ludzie na Ziemi. Ci, którzy byli zależni od ciemnych, nawet najmniejsza piekła wystarczyły. Albo przestali mieć monady i dusze w 06.06.2026 lub teraz 11.2026. Przeczytaj pracę, jaka została wykonana

[Wklejam to, co mogliśmy przeczytać u góry, w pierwszej części.]

Irena: Przeczytałam Twoją pracę nad zwróceniem życia.

Nikodem: Wykres większy – tutaj.

Na żółto nasze przestrzenie istnienia.

Musieliśmy przeskoczyć bardzo wiele poziomów, żeby iskierkę wziąć: Poziom 4 i Poziom 5 – Immensum oraz Poziom 3 – „To, co Jest” (Id Quod Est). Wszystkie te poziomy opisałem w Przekroczyć Immensum. Nazwy musiałem stworzyć. Tak, jak czytaliśmy w Zmierzch bogów i Upadek bogów, a w Cień bogów to był początek. Tyle Przebudów, Odbudów i nie było możliwości utrzymania istot w świetle.

Irena: Boże. Załamałam się.

Nikodem: Monada i dusza za każdym razem się łamała, ale było tutaj jeszcze coś. Kiedy 06.06.2026 r. Lucyfer odpalił ponad trylion istot – ciemnych z całego Uniwersum lub takich, którzy mieli z nim kontakt lub z jakimkolwiek ciemnym. Poszli w piach. Przyszła istota z Poza Uniwersum (Poziom 9), bo z Poziomu 8 Klaster. I błyskiem skasowała ten trylion. Taka jest różnica mocy. ApeR (bohater paru opracowań i uwolnień) to istota z Poziomu 7 i już prawie z Poziomu 5.

Irena: Płaczę.

Nikodem: Ale teraz, co wydarzyło się w 11.2026 było inne. Każda istota Przebudowana, Odbudowana np. Lucyfer, Lewiatan, twoja istota, Szatan, ich pomocnicy, zastępcy – ponad 100 miliardów. Oni zdecydowali się, że nie chcą istnieć. Co zrobili? W sam środek Wszechświata i Galaktyki naszej – tworzyli mikroosobliwości, chcieli rozerwać całą tkankę tego, gdzie my istniejemy i żyjemy. Gdyby to się stało – rozerwałoby niższe gęstości nasze i nawet nie mielibyśmy części subtelnej, bo to rozrywa kilka gęstości jednocześnie. Śmierć dla wielu. A dlaczego to zrobili? I tu się robi ciekawie.
Miałem takie opracowanie o Lilith i jej wzroście na poziom MSA i MP, czyli istota wychodzi z Poziomu 9. Uniwersum i wchodzi w Poziom 8. Klaster. Ona ich informowała, co tu jest, co się dzieje, jak wygląda istnienie na tym poziomie. I oni powiedzieli: nie, nie ma prestiżu tam, sukcesu, posiadłości. Nie chcemy. Plus nasza karma jest za duża. Oni zrobili masowe seppuku.

Irena: Boże. Brak mi słów.

Nikodem: Tutaj najważniejsze. 7 lat z nimi/nad nimi pracowałem, ponad milion złotych kosztu. Jest cała trylogia: Cień, Zmierzch i Upadek. Ale zaczęliśmy myśleć – my w sensie istoty z wyższych Poziomów. Coś jest nie tak z monadami i duszami. Kiedy otworzyłem poziom 1 i 2. Dostałem narzędzia. Myśmy dostali narzędzia do zmiany formy. I właśnie taką formę otrzymałaś. Nazywa się Monodusza lub Monoanima. Dlatego też musieliśmy wziąć Tchnienie z wyższych poziomów Immensum (Poziom 4 i 5) i „To, co Jest” (Poziom 3).

Irena: Każdy powód jest dobry, żeby mordować, tak to widzę. Dostałam coś, na co nie zasługuję, naprawdę…

Nikodem: Plus to, co wcześniej, kiedy Ci odpowiedziałem na email, że nie ma odbudowania już. I wtedy odpaliły się wszystkie wcielenia twojej duszy i monady, wszędzie. To sprzątała Justyna i my potem. W każdym razie te istoty (monady z duszami) zdecydowały się zniszczyć cały znany Wszechświat z Galaktyką naszą. Gdyby nie pomoc z Poziomu 2: Arche Esse, bo wtedy to badałem – nie rozmawialibyśmy.

Następnie zaczęło się myślenie, bo pytanie brzmiało: co zrobić z istotami, które nie mają dusz i monad, bo są wcielone i przekroczyły swoje, są inne niż te dusze i monady, które ich zrodziły. No i mamy! Teraz jednak nie ma możliwości odbudowania masowego – z każdym z osobna.

Wszystkie te poziomy, praca, rozmowy, opis rzeczywistości opisuję w Przekroczyć Immensum. Nas teraz interesuje to, co udało się zrobić i jak. Pokażę Ci trzy twoje istoty. Zobaczymy, którą poczujesz.


Irena: Środkowa?

Nikodem: Dobrze. Tak. One powstały ze wszystkich wcieleń, cząstek waszych. Ogrom tego był, bo każda jest inna. Skontaktuj się ze środkową Monoduszą. Poczuj ją.

Irena: Ogromna, pełna.

Nikodem: Stań obok niej albo nawet w niej. Masz takie umiejętności. Śmiało na 3.
1
2
3

Irena: Dużo mocy i siły.

Nikodem: Poczuj, jakbyś się miała przytulić do niej.

Irena: Tam jest jasno, czysto, mieni się, życie. Dużo wiedzy.

Nikodem: To Ty.

Irena: Uśmiecha się.

Nikodem: Powiedz coś do niej, posłuchaj jej – to Ty.

Irena: Na razie to takie niedowierzanie.

Nikodem: To nie jest monada ani dusza. To Ty – i tu jest przeogromna różnica w zachowaniu. Teraz w tej formie większa korzyść dla ciebie jako wcielenia, bo tu nie ma śmierci osobowości, świadomości. Tym jest Monodusza/Monoanima.

Irena: Jak pies do jeża.

Nikodem: Monada – dusza – część subtelna – wcielenie. Wcielenie po śmierci scala się z częścią subtelną i potem dusza wysyła dalej do innych światów. Czasem część subtelna staje się duszą (zależy od poziomu świadomości). Ale taka jest hierarchia. W Monoanimie jest inaczej, zupełnie inaczej.

Irena: Tak, nie ma śmierci… zupełnie inny kierunek.

Nikodem: Ale to moje kłótnie z Poziomem 1 i 2. I podsumowanie – patrz sesja na Ustawienia i ustawiacza, gdzie monady po prostu głupie.

Porozmawiaj z nią i powiedz: daj mi twoje życie i je przyjmuję.

Irena: Przyjmuję, czuję ją.

Ale jedną rzecz mi się nie podoba, pieką mi się twarz, tak naprawdę maska, z uśmiechem, jaka projekcja? Moja projekcja? Pokażę Ci zaraz. Tylko bez brody, wąsów i brwi. Czemu to widzę?

Nikodem: Maska, bo się dopasowujesz do projekcji Ziemi. Powiedz to swojej Monoduszy, żeby to skasowała – z tym, z czym się łączysz.

A co masz czuć. Kto wie, co oznacza nosić w sobie/na sobie Beliala. Nosić Lucyfera, Lilith, Szatana, Lewiatana czy pomniejszych. Tylko ty to wiesz lub inni, którzy to przeżyli.

Irena: Już. Tak, chcę widzieć życie i naturę. Pozytywne obrazy.
Piękne to jest.

Nikodem: Poczuj jej wibracje w słowach. Wkleję Ci rozmowę:

Ja: Zaproś wcielenie.

MO I (Monodusza Irena): Jasne. [ukłoniła się nisko]

Ja: Boi się ciebie wcielenie, nie wierzy w to, co widzi.

MO I: Nie. Jestem nią, ona jest mną. Nie ma nic innego. Wszystko we mnie się rozszerza. Mam tyle jej/sobie do pokazania. Tyle do wzrostu. Tyle do kochania.

Irena: Oswajam się. Nie wiem, o co pytać i jak z nią rozmawiać.

[Tutaj daję czas Irenie, bo to piękna chwila.]

Nikodem: Mnie to zajęło tyle lat, dekad. Macie cząstki Immensum i „To, co Jest”. Można powiedzieć: Jeden jest Bogiem Omne Esse, a drugi Spatium Esse, które zawiera miliardy takich Omne Esse. Immensum to jak ciepły ojciec, trochę leniuszek. „To, co Jest” to już większy zawodnik.

Jeszcze została Prajednia. Wszystko, co żyje w Prałożu (Poziom 7), pochodzi z Prajedni. Potem mamy Immensum, w którym istnieją Prałoża (Poziom 4 do 9), dalej „To, co Jest”, gdzie zawiera się to, co pochodzi z Immensum (Poziom 3 do Poziom 9). Są i wyższe poziomy. Każdy z nich jest przeogromnym kreatorem.

Powiedz w sobie: przyjmuję ich dar, przyjmuję dar Nikodema (w tym dmuchaniu i ja jestem kreatorem) jako trzeci. Dlatego Monodusza się ukłoniła.

[Tutaj był to impuls MPE do napisania. Dawca i biorca są w Jednym. Plus wszystko pochodzi z OP.]

Irena: Przyjmuje ten dar, przyjmuje dar od Nikodema i jestem ogromnie wdzięczna czego nie potrafię wyrazić słowami.

Nikodem: To czerp z Monoduszy, śmiało.

Irena: Biorę 🙂 idzie 🙂

Nikodem: To jest zupełnie inna istota, ani dusza, ani monada, inne możliwości, nowe możliwości, świadomość. Powiedz, że do głowy i do serca. Haa.

Irena: Tyle tego mam do wzięcia… bo tu same braki były hihi. Nikt dla mnie nie zrobił nigdy tyle, co Ty.

Nikodem: Robiłem to dla wielu, ale wielu nie wie.

Dostrojenie, bo masz niespotykane wibracje na całe Uniwersum.

MO I: Jest nas wielu.

Ja: A jak czujesz Robert Miles. Był pierwszym.

MO I: Inaczej, ma inną strukturę.

Ja: Jak czujesz ArcyPrzedwieczną nad Uniwersum.

AC: Jestem. Jestem. Pokazuję się. Pięknie istoty, nowe, naprawdę niesamowita sprawa. Nie ma nigdzie takich w Prałożu. Dziękujemy.

Ja: Jasne.

MO I: Piękna, lekka, szybki kontakt.

Ja: Tak widać, jak przepływa energia z informacją.
Jak u Ciebie działa podświadomość?

MO I: Masz wiry na obrazku – to struktura mojej jaźni. Jedno, ale wiele. Świadomość siebie, jedna procesuje, druga procesuje, trzecia syntetyzuje, czwarta scala i od nowa. Kontrola siebie. Nie ma możliwości upadku.

Ja: Poczuj Ipsum Esse Immensum (IEI). Samo Istnienie Niezmierzalne.

MO I: Czuję aż serce.

Ja: Jego dmuch. Teraz poczuj „To, co Jest” (Id Quod Est).

MO I: Tak samo, ogrom serca, aż się cieszę w środku. Jakbyś mówił o moim domu.

Ja: Teraz mnie.

MO I: Jeszcze mocniej, ale też dużo śmiechu, radości. Przyjaciel.

Ja: Tak jest. Wolność.

Dla ciebie najważniejsze – już nie upadniesz, nie ma możliwości, bo dmuch Immensum, „To, co Jest” i mój – nie daje już tej możliwości, czyli zejścia w ciemność. Można się mylić, upadać, doświadczać, ale dojście do tak skrajnego poziomu, jaki był wcześniej, nie jest możliwe.

Popatrz na ten wykres.

Na środku struktura „To, co Jest”. Po lewej była taka bohaterka w pracy z Lilith „COŚ”. Ona po lewej. Oczywiście, że ten rysunek nie przedstawia pełni, ale energia jest.

A to nasz Immensum z całym Omne Esse, kiedy jeszcze spał. Nasze istnienie w Profundum IPE po lewej stronie całkiem. Też szukałem graficznie, jak to przedstawić. Zostało mi tylko to.

Irena: „To, co Jest” – takie męskie się wydaje, mocne, trochę „wariat” hihi. Immensum bardziej delikatne. Spokojne.

Nikodem:

Tutaj kiedy Immensum stworzył drugie Immensum Rosa (dwie kule na środku). My po lewej, a na środku Brama do „To, co Jest”. Czyli z Poziomu 4 można było wejść na Poziom 3. Taka to przygoda.

Tak. „To, co Jest” jest męski bardziej. Immensum pół na pół. Immensum delikatny, tak, kochany.
Dzięki temu wszystkiemu – istniejecie i mamy sposób na pracę dla istot i nowocześniejsze formy.

Irena: Ja nie wiem, jak Ty do tego wszystkiego doszedłeś i osiągnąłeś to, co osiągnąłeś… naprawdę nie wiem.

Nikodem: Nie było łatwo, było ciężko, ale ja po prostu powstałem gdzie indziej, nie jestem z iskierki Absolutu. Taka doczepka do monady i duszy Zadkiela/Czarnego.

Teraz twoim zadaniem jest czerpać z niej/siebie, bo powtórzę: to nie jest ani monada, ani dusza. Zupełnie inna forma i inaczej działa. Inny poziom – jakby z malucha przejść na mercedesa.

Irena: Naprawdę jestem Ci ogromnie wdzięczna i to, co mnie spotkało, po tym, co moja istota robiła, po tym, co ja tu fizycznie przechodziłam, naprawdę potrzebuję czasu, żeby pozbierać myśli, bo jestem w szoku, ale już czuję to wszystko, czego nie czułam wcześniej.

Nikodem: Jasne. Odpoczywaj. Dla mnie to radość widzieć w kimś radość.

Irena: Dziękuję za wszystko.

Zakończenie

Kiedy wspomnę pierwsze chwile w tym, co opisałem w Cień bogów, pierwsze przebudowy, dźwiganie ciał podziemnych, szukanie drogi środka, która wychodzi poza obozy białych i ciemnych. Następnie kolejne starcia, szukanie, praca w Zmierzch bogów, Upadek bogów. Nigdy bym nie przypuszczał, że dojdziemy do tego momentu. Dla mnie ostatnie miesiące są jak lata i dekady, tak przyśpieszył czas, ale dzięki temu skończyłem Przekroczyć Immensum, bo to zmienia postać rzeczy, a raczej pracy, Przebudowy, Odbudowy i tego, co możemy.

Dla wszystkich, którzy mogli stracić monadę lub duszę – wystarczy zlecić analizę duszy. Zacząć od tego ze śmiałością i radością. Są możliwości istnienia, a raczej zaistnienia na nowy sposób, bo nie spotykany wcześniej. Gdyby nie MPE (Poziom 1 na wykresach), raczej nie byłoby to możliwe. W końcu moja praca daje korzyść wszystkim istotom, nawet tym najbardziej zagubionym. To mnie cieszy i wzrusza. W pracy klasycznej i tej, która dotyczy ciała, rodu, rodziny, związków, pracy – jestem bardzo dobry, niespotykane podejście, ale w końcu mam narzędzie do pracy z duszą i monadą lub do tworzenia nowych form. To jest domknięcie – totalne. Dziękuję. Tyle dekad, lat i godzin.

Podobne artykuły

Focus Mode